Ortodoncja w praktyce wydanie nr 3/2013
Ortodoncja w praktyce wydanie nr 3/2013

Mistrz biomechaniki, niekwestionowany autorytet Thomas Mulligan na łamach wydania opisuje mechanizm leczenia „zmory ortodontycznej”: zgryzów otwartych. Polecamy również: praktyczne rady dotyczące postępowania w przypadkach klasy III czy też w sytuacjach wymagających zakotwienia absolutnego, digitalizacja oraz protokoły postępowania wielospecjalistycznego u pacjentów z chorobą przyzębia.

TEMATY WYDANIA

Zgryz otwarty – prawdziwe wyzwanie. Ocena sił stosowanych w leczeniu zgryzu otwartego

Wadom zgryzu towarzyszy zazwyczaj zrównoważona okluzja, bowiem siły działające na zęby spełniają wymagania niezbędne do jej osiągnięcia. Ortodonta, dążąc do uzyskania prawidłowej okluzji, nie powinien przekraczać granic równowagi czynnościowej. Prawdziwym testem jej uzyskania jest wyjęcie łuku z zamków na 6 tygodni w trakcie leczenia – to coś, czego boi się większość ortodontów: ryzyka powrotu zębów do ich początkowego położenia. Niestety nawrót wady w tak krótkim czasie świadczy o braku stabilnej okluzji. Celem artykułu jest przedstawienie protokołu leczenia zgryzów otwartych, który zawsze opiera się na opisanym „teście”. Wyniki terapii są jednak trwałe, bowiem rolę aparatu retencyjnego pełni zrównoważona okluzja czynnościowa.

Leczenie interdyscyplinarne zatrzymanych kłów. Opis przypadku

Bardzo duża popularność leczenia aparatami stałymi zwiększyła zainteresowanie poprawą wyglądu uzębienia i estetyki twarzy. Trudne przypadki kliniczne wymagają zaangażowania lekarzy wielu specjalności. Celem pracy było przedstawienie algorytmu postępowania ortodontyczno-chirurgiczno-protetycznego w przypadku obustronnie zatrzymanych kłów w szczęce.

Zastosowanie cyfrowych modeli gnatostatycznych. Opis przypadku

Rozwój cyfrowych technik trójwymiarowych, wkraczając do medycyny, zmienił pojęcie standardu dokumentacji i badań dodatkowych. W stomatologii ogólnie coraz częściej stosuje się tomografię komputerową oraz skaning powierzchniowy uzębienia. W ortodoncji i chirurgii szczękowotwarzowej obrazuje się całą twarz i twarzową część czaszki. Cel: Z uwagi na jeszcze stosunkowo małe rozpowszechnienie praktycznych aplikacji technik skaningu postanowiono szczegółowo opisać jedną z nich, związaną z rejestracją gnatostatyczną modelu uzębienia ze skanem twarzy, oraz przedstawić przypadek praktyczny. Materiał: Dokumentacja diagnostyki i historii leczenia 20-letniej pacjentki z wielowymiarową wadą zgryzu. Metodyka: Pacjentkę poddano standardowej diagnostyce. Wykonano badanie podmiotowe i przedmiotowe, gipsowe modele diagnostyczne uzębienia oraz badania rentgenowskie w postaci ortopantomogramu i teleradiogramu z analizą cefalometryczną. Badania dodatkowe uzupełniono skanowaniem twarzy i modeli gipsowych uzębienia, dokonano rejestracji przestrzennej gnatostatycznej ww. obrazów. Opisano sposób interpretacji obrazu poprzez analizę poszczególnych przekrojów. Wyniki: Ustalono plan leczenia po uzupełnieniu standardowego postępowania o obiektywną analizę symetrii i położenia zębów w stosunku do twarzy. Wnioski: Zastosowanie fuzji wirtualnych modeli gnatostatycznych w ortodoncji poszerza możliwości diagnostyczne poprzez wykorzystanie informacji trójwymiarowej, np. poprzez analizę strukturalną przekrojami. Metoda ta nie zastępuje całkowicie tomografii komputerowej, ale dostarcza część tej informacji, którą zazwyczaj otrzymuje się z inwazyjnego badania rentgenowskiego.

Leczenie 6-letniej pacjentki z III klasą szkieletową oraz prawostronnym przemieszczeniem żuchwy z równoczesnym zastosowaniem procy bródkowej i akrylowych szyn nagryzowych zacementowanych na bocznych zębach żuchwy

Leczenie dzieci z III klasą szkieletową za pomocą maski twarzowej i aparatów do szybkiej ekspansji szczęki jest standardem postępowania ortodontycznego. Bywają jednak etapy rozwoju zgryzu, kiedy użycie tego typu aparatów jest niewskazane lub niemożliwe. Należą do nich: okres uzębienia mlecznego (wiek przedszkolny), okres wymiany uzębienia, nasilona próchnica zębów uniemożliwiająca umocowanie na zębach aparatów wewnątrzustnych. Wówczas, niezależnie od stanu uzębienia, można stosować procę bródkową, używaną od XIX wieku w leczeniu przodozgryzów, wraz z nakładkami akrylowymi, dobrze tolerowanymi nawet przez 5-letnie dzieci. Celem artykułu jest opis leczenia 6-letniej pacjentki z III klasą szkieletową i bocznym czynnościowym przemieszczeniem żuchwy za pomocą równoczesnego zastosowania procy bródkowej i akrylowych szyn nagryzowych. Pacjentkę poddano leczeniu opisaną metodą ze względu na młody wiek. Na dolnych zębach bocznych zacementowano nakładki akrylowe w celu rozklinowania, usunięcia czynnościowego komponentu zaburzeń i ułatwienia korekty odwrotnego nagryzu. Po 12 miesiącach terapii uzyskano poprawę warunków zgryzowych i szkieletowych. Leczenie procą bródkową z równoczesnym zastosowaniem nakładek nagryzowych umożliwiło korektę III klasy i bocznego przemieszczenia żuchwy u dziecka w wieku przedszkolnym. Zacementowane na dolnych zębach nakładki akrylowe pozwoliły na całodobowe rozblokowanie zgryzu, dając stabilne oparcie dla okluzji pozwalające uniknąć potencjalnych komplikacji w stawie skroniowo-żuchwowym.

Wykorzystanie implantów protetycznych w leczeniu pacjentki z wadą zgryzu, chorobą przyzębia i brakami zębowymi

Coraz więcej pacjentów dorosłych decyduje się na leczenie ortodontyczne nie tylko w celu poprawy estetyki uśmiechu i twarzy, ale również w celu korekty czynnościowej zgryzu. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie wielospecjalistycznego leczenia pacjentki z wadą zgryzu, problemami periodontologicznymi oraz brakami zębowymi. Praca opisuje leczenie pacjentki niezadowolonej z estetyki uśmiechu, z przewlekłą chorobą przyzębia, tyłozgryzem z protruzją górnych siekaczy, zgryzem głębokim, szparowatością w obu łukach zębowych oraz niezaopatrzonymi protetycznie brakami zębowym. Leczenie rozpoczęto od stabilizacji stanu przyzębia, a następnie założono dwa aparaty stałe. W celu zakotwienia w górnym łuku wprowadzono dwa miniimplanty, a w dolnym – implanty protetyczne, które po zakończeniu terapii ortodontycznej zostaną wykorzystane jako filary odbudowy protetycznej. W czasie leczenia dokonano intruzji dolnych siekaczy z wykorzystaniem implantów jako zakotwienia, dystalizacji górnych zębów do miniśrub, a szpary w obu łukach zamknięto. Odtworzono również miejsce na dodatkowy implant poprzez ortodontyczne przesunięcie sąsiednich zębów. W ten sposób przygotowana pacjentka została zaopatrzona protetycznie. Nierzadko terapia ortodontyczna może wspomóc leczenie periodontologiczne i protetyczne, a często wręcz umożliwia uzyskanie optymalnych wyników u pacjentów z chorobami przyzębia i tych wymagających odbudowy protetycznej. U pacjentów z częściowymi brakami zębowymi często występuje problem z niewystarczającym zakotwieniem podczas leczenia ortodontycznego. Jeśli plan leczenia przewiduje ostateczną odbudowę braków zębowych za pomocą implantów protetycznych, mogą one okazać się najlepszym rozwiązaniem, umożliwiającym skuteczne zakotwienie podczas leczenia ortodontycznego, a następnie zostać wykorzystane jako filary odbudowy protetycznej.

Generowanie kości w szczelinie rozszczepienia jednostronnego za pomocą ekstruzji ortodontycznej. Opis przypadku

W pracy przedstawiono przypadek zamknięcia szczeliny rozszczepu kością własną pacjenta uzyskaną w wyniku ekstruzji ortodontycznej zdeformowanego zęba, który w tradycyjnym sposobie leczenia zostałby usunięty.

Interdyscyplinarność przyszłością ortodoncji

PIŚMIENNICTWO

Piśmiennictwo

W związku z wejściem w dniu 25 maja 2018 roku nowych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych (RODO), chcemy poinformować Cię o kilku ważnych kwestiach dotyczących bezpieczeństwa przetwarzania Twoich danych osobowych. Prosimy abyś zapoznał się z informacją na temat Administratora danych osobowych, celu i zakresu przetwarzania danych oraz poznał swoje uprawnienia. W tym celu przygotowaliśmy dla Ciebie szczegółową informację dotyczącą przetwarzania danych osobowych.
Wszelkie informacje znajdziesz tutaj.
Zachęcamy również do zapoznania się z naszą nową Polityką Prywatności.
W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu z naszym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych pod adresem iodo@elamed.pl

Zamknij